คืนหลอนบ้านเก่าในสวน!!

เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อปีที่แล้ว คุณตั้มได้ซื้อมอเตอร์ไซค์ชอปเปอร์มาใหม่ และด้วยความที่อยากออกทริปแต่ยังไม่มีเพื่อน ก็เลยขี่รถเล่นไปเรื่อย ๆ ออกจากกรุงเทพฯไปไม่ไกล ประมาณแม่กลอง ก็นึกได้ว่าบ้านของรุ่นพี่ที่เคยทำวงดนตรีด้วยกันเมื่อเกือบ 20 ปีที่แล้วอยู่แถวนี้ ซึ่งพี่เค้าชื่อว่าพี่ปู บ้านพี่ปูนี้อยู่ในสวนมะพร้าว แต่จำไม่ได้ว่าอยู่ตรงไหน แค่รู้สึกว่าน่าจะต้องอยู่แถวนี้แหละ และด้วยความที่สมัยก่อนก็ยังไม่มีโทรศัพท์ จะโทรหาก็ไม่ได้อีก

พอขี่รถไปสักพักก็เจอร้านค้า จึงได้นั่งสั่งข้าวกินแล้วถามแม่ค้าว่า บ้านคนที่ชื่อปูที่เขาทำสวนมะพร้าว อยู่ตรงไหนครับ แม่ค้าก็ตอบกลับมาว่า อ้อ… นู้น ตรงไปเลย พอถึงโค้งซ้ายมือปุ๊บ หลุดโค้งมองขวามือจะมีซอยเลี้ยวเข้าไป ขับเข้าไปประมาณ 2 กิโลเมตร แล้วจะเจอแยกเล็กๆอีก แยกซ้ายนั่นปแหละบ้านปู คุณตั้มก็นั่งคุยอยู่พักนึงแล้วก็เตรียมซื้อของเข้าไปกินด้วย

ซื้อของเสร็จคุณตั้มก็ขับรถเข้าไปตามทางที่แม่ค้าบอก ก็เจอทางแบบนั้นจริงๆแล้วก็เจอบ้านของพี่ปู คุณตั้มจำได้เลยว่านี่แหละบ้านของพี่ปูแน่ๆ เป็นบ้านไม้สองชั้น แต่รู้สึกว่าบ้านมันเงียบมาก ๆ กว่าจะเข้าไปถึงเวลาก็โพล้เพล้แล้ว คุณตั้มก็ตะโกนเข้าไปในบ้านว่า พี่ปูอยู่มั้ย แต่ก็ไม่มีใครตอบ เรียกอยู่สักพักก็ได้ยินเสียง ก๊อกแก๊ก ก๊อกแก๊ก มาจากในครัวหลังบ้าน คุณตั้มจึงชะโงกหน้าเข้าไปดู ก็เห็นผู้หญิงแก่คนหนึ่ง คุณตั้มจึงตะโกนเข้าไปว่า แม๊ะ ๆ นั่นแม๊ะใช่มั้ย (แม๊ะก็คือแม่ของพี่ปู) ผู้แก่หญิงคนนั้นก็ค่อยๆหันกลับมายิ้มแล้วพูดว่า อือ…มาหาใคร คุณตั้มก็ตอบกลับไปว่า ผมตั้มไงแม๊ะจำได้ไหม น้องพี่ปูที่เคยมาซ้อมดนตรีที่บ้านไง แล้วหลังจากนั้นคุณตั้มก็นั่งคุยกับแม๊ะยาวเลย ซึ่งคุณตั้มก็คิดว่าแม๊ะคงจำตัวเองไม่ได้หรอก คุยกันได้สักพักคุณตั้มก็ถามว่า แม๊ะแล้วพี่ปูไปไหน แม๊ะก็หันมาบอกว่า เดี๋ยวดึกๆก็ได้เจอ

พอเก็บข้าวเก็บของเสร็จคุณตั้มก็เดินไปหน้าบ้าน ด้านหน้าบ้านจะเป็นคลองเล็กๆ ซึ่งจะไปทะลุแม่น้ำแม่กลอง ขณะที่นั่งเล่นอยู่ แล้วก็นึกถึงวันเก่า ๆ ว่าสมัยก่อนเคยมานั่งเล่นจับกุ้งจับปลากันตรงนี้บ่อยๆ พอนั่งไปมาสักพักหนึ่ง อยู่ดี ๆ ก็มีเด็กอายุประมาณ 6-7 ขวบ เป็นเด็กผู้หญิง วิ่งเข้ามาสะกิดด้านของคุณตั้ม พร้อมพูดว่า น้าๆ น้าเป็นเพื่อนพ่อหนูหรอ คุณตั้มจึงตอบกลับไปว่า ใช่ น้าเป็นเพื่อนพ่อปู หนูเป็นลูกพ่อปูหรอ เด็กผู้หญิงก็ตอบกลับมาว่า ใช่จ้ะ คุณตั้มจึงถามต่อ แล้วหนูชื่ออะไรล่ะ หนูชื่อปลาค่ะ คุณตั้มก็บอกว่า ไม่เจอกันแป๊บเดียวพี่ปูมีลูกสาวแล้วเหรอเนี่ย

คุณตั้มนั่งคุยกับน้องปลาอยู่พักหนึ่ง แล้วคุณตั้มก็โดดลงไปเล่นน้ำ พอคุณตั้มโดดลงไปในน้ำเท่านั้นแหละ น้องปลาก็โดดตามคุณตั้มลงไปทันที ตู้ม! คุณตั้มเห็นก็ตกใจ จึงพูดขึ้นมาว่า หนูโดดลงมาทำไม!! สำหรับคุณตั้ม น้ำอาจจะไม่ลึกเท่าไหร่หรอก แต่สำหรับเด็กคือมันมิดหัวเลย คุณตั้มจึงรีบจับเด็กขึ้นมาแล้วถามว่า หนูทำอะไร โดดลงมาทำไม น้องปลาก็ตอบว่า หนูเล่นทุกวันไม่มีอะไรหรอก คุณตั้มจึงพูดกลับไปว่า มันอันตรายเดี๋ยวน้าจะเลิกเล่นแล้ว คุณตั้มก็ถามน้องปลาต่อว่า แล้วพ่อหนูจะกลับตอนไหน น้องปลาจึงตอบกลับมาว่า เดี๋ยวดึกๆน้าก็เจอ

พอนั่งคุยกันได้สักพักหนึ่ง เสียงแม๊ะก็ตะโกนเรียกมาจากในบ้านว่า ปลามากินข้าวได้แล้วลูก แม๊ะก็เรียกคุณตั้มเข้าไปกินด้วย คุณตั้มตอบกลับไปว่า ไม่เป็นไรเดี๋ยวผมจัดการหากินเองครับ

คุณตั้มก็นั่งอยู่ที่ท่าน้ำจนถึงประมาณ 3-4 ทุ่ม จึงเดินเข้ามาในบ้าน ซึ่งบ้านเป็นบ้าน 2 ชั้น พอเดินเข้าไปชั้นล่างขวามือจะมีเตียงไม้ เอาไว้สำหรับให้แม๊ะนอน เพราะด้วยความที่แม๊ะแก่แล้วจึงไม่ขึ้นไปนอนบนบ้าน แล้วคุณตั้มก็ถามแม๊ะว่า ปูกลับดึกแบบนี้ทุกวันเลยหรอ แม๊ะก็ตอบกลับมาว่า เดี๋ยวดึกเองก็เจอไม่ต้องกลัวหรอก ไม่ต้องห่วง

พอเข้านอน คุณตั้มก็จะนอนข้างๆเตียงของแม๊ะ ก่อนนอนคุณตั้มก็บอกกับแม๊ะว่า ถ้าดึกๆมีอะไรแม๊ะก็เรียกผมเนาะ เผื่อจะหยิบจับอะไรเดี๋ยวผมช่วยหยิบให้ แม๊ะก็ตอบกลับมาว่า อืมมม

พอคุณตั้มนอนหลับไปได้สักพักหนึ่ง ก็มีความรู้สึกว่าเหมือนมีอะไรมาลูบที่หัว จึงสะดุ้งตกใจตื่นขึ้นมาครึ่งตัว ซึ่งมันก็จะพอดีขอบเตียงที่แม๊ะนอนอยู่พอดี พอคุณตั้มหันไปมองที่แม๊ะ ก็เห็นแม๊ะนอนมองคุณตั้มแล้วยิ้มให้อยู่ คุณตั้มก็เอ่ยปากถามไปว่า แม๊ะลูบหัวผมหรอ มีอะไรให้ผมช่วยป่าว แม๊ะตอบกลับมาว่า เปล่า คุณตั้มจึงตอบกลับไปว่า อ๋อ ๆ ถ้าแม๊ะจะเอาอะไรก็บอกผมนะ แล้วก็เอนตัวลงกลับไปนอน

พอนอนได้สักพักนึงก็รู้สึกเหมือนเดิมเลย เหมือนมีอะไรมาลูบหัว แต่คราวนี้คุณตั้มลองเอามือจับที่หัว รู้สึกว่าเหมือนมีน้ำอะไรติดอยู่ที่หัว พอลุกขึ้นมองไปที่แม๊ะก็เห็นเหมือนภาพซ้ำ แม๊ะมองมาที่คุณตั้มแล้วยิ้มเช่นเคย แล้วอยู่ ๆ คุณตั้มก็ได้ยินเสียงดัง ตึง ตึง คุณตั้มพยายามมองหาที่มาของเสียงนั้น ปรากฏว่ามันดังมาจากบันได ภาพที่เห็นคือน้องปลา เอาเท้าห้อยลงมาที่บันได แล้วเอาส้นเท้ากระแทกบันไดดัง ตึง ตึง ตึง แล้วก็ส่งเสียงเรียกคุณตั้มว่า น้า น้า พร้อมกับกวักมือเรียก แต่ตอนเรียกเอามือมาป้องปากด้วยเหมือนกับว่าไม่อยากให้ใครได้ยิน คุณตั้มจึงเดินไปที่บันได แล้วถามน้องปลาว่า มีอะไรหนู ทำไมยังไม่นอนอีกล่ะ ดึกแล้วนะเนี่ย แล้วป่านนี้พ่อยังไม่กลับอีกเหรอ น้องปลาก็กระซิบบอกคุณตั้มเบา ๆ ว่า หนูมีอะไรจะบอก “ย่าตายแล้วนะ” พอพูดจบ เด็กผู้หญิงคนนั้นก็วิ่งขึ้นไปบนบ้าน แล้วเข้าห้องปิดประตูทันที

ตอนนั้นด้วยความตกใจแล้วงงมาก คุณตั้มก็มองลงไปข้างล่างที่เตียงของแม๊ะ พอเห็นแม๊ะไม่อยู่ที่เตียงก็สะดุ้งสิ จึงตัดสินใจวิ่งตามน้องปลาขึ้นไป แต่ว่าน้องปลาดันปิดประตูล็อคห้องไว้ไม่ คุณตั้มก็เคาะประตูเรียกด้วยความกลัว ปัง ปัง ปัง เปิดประตูก่อน เปิดประตูให้น้าเข้าไปด้วย และในระหว่างที่คุณตั้มกำลังเคาะประตูอยู่นั้น อยู่ ๆ คุณตั้มก็รู้สึกเหมือนมีอะไรกำลังมาจับที่ไหล่จากข้างหลัง จึงค่อยๆหันกลับไปดู ก็ถึงกับช็อก เพราะว่าภาพที่เห็นมันคือลิ้นของยายกำลังปาดมาที่ไหล่ และระหว่างที่คุณตั้มกำลังตกใจกับภาพที่เห็นอยู่นั้น อยู่ดี ๆ น้องปลาก็วิ่งสวนออกมาจากห้อง ลงไปข้างล่าง ด้วยความกลัวคุณตั้มก็รีบวิ่งตามลงไปด้วย

แต่ยังไม่ทันไร พอถึงหน้าบ้าน น้องปลาก็กระโดดลงไปในน้ำ ตู้ม!! คุณตั้มก็กระโดดตามลงไปด้วยอีก แต่ด้วยความที่คุณตั้มตกใจ คิดขึ้นได้ว่าลูกของพี่ปูจะเป็นอะไรหรือเปล่า จะตายหรือเปล่า คุณตั้มก็พยายามงมหาน้องปลาใหญ่เลย จนลืมไปว่าผีแม๊ะอยู่ข้างบนบ้าน

คุณตั้มงมอยู่พักเดียว อยู่ ๆ ร่างน้องปลาก็ค่อยๆลอยขึ้นมาจากน้ำ ด้วยสภาพหน้าทิ่มลงแล้วหลังลอยขึ้นมา คุณตั้มก็พยายามว่ายไปเพื่อจะลากน้องปลาขึ้นจากน้ำ แต่ยังว่ายไปไม่ทันถึงตัวน้องปลา อยู่ดี ๆ ร่างนั้นก็พลิกตัวเอาหน้ากลับขึ้นมา แล้วยิ้มให้คุณตั้ม เท่านั้นแหละ คุณตั้มว่ายน้ำในคลองไปเรื่อย ๆ แบบไม่คิดชีวิตเลย

แล้วมาตื่นอีกทีก็คือพี่ปูเป็นคนมาปลุก ภาพที่เห็นตอนลืมตาคือ พี่ปูส่งเสียงเรียกคุณตั้ม ไอ้ตั้มใช่ไหมเนี่ย ไอ้ตั้มใช่ไหมเนี่ย ตื่น ๆ คำแรกที่คุณตั้มพูดกับคุณปู่คือ พี่ปู แม๊ะมึงตายอ่ะ พี่ปูตอบกลับไปว่า เออ แม๊ะกูตายไปเป็น 10 ปีแล้ว พี่ปูก็พูดต่อว่า เฮ้ยมึงใจเย็นๆ แล้วก็ถามไถ่ว่ามึงมายังไงเนี่ย ขณะที่คุณตั้มกำลังจะลุกขึ้นมานั่ง ก็มองไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ ตรงหน้าประตู แล้วข้างหลังผู้หญิงก็มีเด็กผู้หญืงคนหนึ่งยืนอยู่ด้วย พอคุณตั้มเห็นเด็กผู้หญิงเท่านั้นแหละ ก็ตะโกนว่า เนี่ยพี่ น้องปลา ๆ แล้วก็สลบไปอีกรอบนึง

จนพี่ปูต้องตะโกนเรียก ให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง แล้วพูดว่าอันนี้ลูกสาวคนเล็กกู ชื่อกุ้ง ส่วนปลามันตายไป 6 ปีแล้ว เป็นพี่สาวของกุ้ง คุณปูจึงเล่าให้ฟังว่า แม๊ะแกป่วยตายในบ้าน ด้วยโรคคนแก่ แต่ว่าด้วยความที่แม๊ะเป็นคนหวงบ้านหวงสวน แล้วตอนที่แม๊ะเสีย พี่ปู เมีย และลูกสองคนพี่น้อง ก็ยังอยู่ในบ้านหลังนี้ จนลูกสาวคนโตคือ น้องปลา มาตกน้ำตายที่หน้าบ้าน ก็เลยทำใจอยู่ไม่ได้ เลยย้ายมาปลูกบ้านอีกหลังนึงอยู่ข้าง ๆ ซึ่งเป็นสวนเดียวกัน

คุณตั้มอยู่บ้านคุณปูอีกต่อประมาณ 2 วัน พี่ปูก็ถามว่า แล้วมึงเข้าไปที่นั่นได้ไงวะ ไฟก็ไม่มีน้ำก็ไม่มีเขาตัดใปหมดแล้ว แต่เดือนนึงกูจะเข้าไปทำความสะอาดบ้าง คุณตั้มก็สวนกลับมาว่า มีพี่ ไฟหลังบ้านยังเปิดอยู่เลย พี่ปูก็บอกมึงโดนเข้าแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้กูพาไปดู จนวันที่ 3 ก่อนกลับถึงกล้าเข้าไปดู ปรากฏว่าไฟน้ำไม่มีอย่างที่พี่ปูบอก แต่ว่าบ้านยังอยู่ในสภาพดีเพราะว่าพี่ปูทำความสะอาดทุกเดือน

ขอบคุณเรื่องหลอนจาก TheGhostRadio

You might also like