บ้านร้างท้ายซอย

เรื่องนี้เกิดขึ้นกับเพื่อนแก้วค่ะแต่แก้วอยู่ในเหตุการณ์ด้วยตอนนั้นแก้วเรียนอยู่ป.5

แกงค์เพื่อนแก้วมีอยู่ด้วยกันทั้งหมด4คน พอทำการบ้านเสร็จจะมาตัวปั่นจักรยานเล่นกัน

บ้านของแก้วอยู่ซอย26ข้างๆเป็นซอย28ปกติหนูจะไม่ปั่นจักรยานเล่นกันใกล้บ้านจะไปปั่นไกลๆ

แต่วันนั้นเขาไปในซอย28ในซอยนั้นจะมีบ้านร้างหลังนึงมันตั้งอยู่หัวมุมซอยพอพวกหนูปั่นผ่านบ้านร้างมันมีลูกฟุตบอลพุ่งออกมาจากบ้านร้าง

ด้วยความที่หนูยังเด็กหนูก็ไม่ได้คิดอะไรมากแต่เพื่อนหนูที่ปั่นจักรยานอยู่ข้างหน้าอยู่ดีก็นิ่งไปเลยแล้วตอนนั้นมันจะทุ่มนึงแล้วต้องรีบไปเดียวโดนแม่ด่าหนูก็เลยเดินไปสะกิดเพื่อน เพื่อนหนูก็ปั่นไปจริงๆไปแบบไม่ลาเลยต่างคนต่างแยกย้ายกลับบ้าน

พอวันรุ่งขึ้นไปเรียนนางไม่มาเรียน2วันนางไม่สบายหนูกับเพื่อนที่ไปปั่นจักรยานวันนั้นก็ไปเยี่ยมนางที่บ้านกันไปกันหมด3คน

พอไปถึงก็ถามนางว่าเป็นไงบ้างนางก็บอกว่าดีขึ้นแล้วแล้วนางก็ถามหนูกับมาว่าแก้วแกจำได้ไหมวันที่มีลูกบอลพุ่งออกมาจากบ้านร้างเราไม่ได้เห็นเป็นลูกบอลเว้ยแกเราเห็นเป็นหัวคน

หนูก็เลยบอกว่ามั่วละทุกคนเห็นเป็นลูกบอลกันหมด แต่นางบอกมันเป็นหัวคนแล้วเหลือบมามองหน้านางตอนที่หนูได้ยินหนูก็ขนลุกนางก็บอกให้หนูพาไปทำบุญเพื่อที่พวกเราทุกคนจะได้สบายใจ

เมื่อเวลาผ่านไปก็ไม่มีอะไรจนมีอยู่วันนึงแก้วต้องเข้าไปในซอยนี้เพราะยายอยากกินส้มตำร้านนี้อยู่ตรงหน้าปากซอยพอดีหนูก็เลยถามแม่ค้าส้มตำว่ารู้จักบ้านร้างท้ายซอยไหมทำไมมันร้างแบบนี้

แม่ค้าก็บอกว่าเมื่อก่อนก็มีคนอยู่ปกตินะแต่อยู่ๆก็ย้ายออกแล้วปล่อยล้างไปเลยแล้วไม่นานมานี้มีผู้หญิงเป็นวัยกางคนวัยทำงานมาผูกคอตายในบ้านแต่ไม่มีใครรู้จนคนแถวนั้นเค้าได้กลิ่นเน่าๆมันแรงมากออกมาจากบ้านหลังนี้

ชาวบ้านเค้าก็เลยโทรเรียกกู้ภัยมาดู ทุกคนได้กลิ่นกันหมดแต่ไม่มีใครเจอต้นตอของกลิ่นจนมีตำรวจคนนึงเค้าจุดธูปให้เจ้าที่เปิดทาง

พอสักพักมีกู้ภัยเดินขึ้นไปชั้น2เดินไปเจอลอบหยดน้ำคล้ายๆน้ำเหลืองหยดลงมาใส่หัวแล้วก็เห็นศพผู้หญิงสภาพขึ้นอืด

หลังจากนั้นพวกแก้วและเพื่อนๆไม่มีใครกล้าปั่นจักรยานผ่านหน้าบ้านนี่อีกเลย

You might also like