นิทานก่อนนอน

ย้อนไปเมื่อ 20 ปีที่แล้ว สมัยคุณแจงเรียนอยู่ม.1 ที่จังหวัดลำปาง ตอนนั้นไอ้เรื่องที่เล่าลือกันว่า เบอร์โทรแปลกๆเช่น 999 6678 อะไรทำนองนี้ที่โทรไปแล้วจะมีผีรับ หรือได้ยินเสียงเปรต สมัยนั้นเป็นอะไรที่ฮิตมากๆ คุณแจงก็เป็นคนหนึ่งที่ชอบโทรไปเบอร์เหล่านี้เล่นกับเพื่อนเป็นประจำ

จนวันนึง นุ้ย เพื่อนคุณแจงก็เอาเบอร์โทรศัพท์บ้านเบอร์หนึ่งมาให้คุณแจงลองโทรดู เป็นเบอร์โทรในจังหวัดลำปาง ขึ้นต้นด้วย 054 ตอนแรกคุณแจงก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร ตกดึกอยู่บ้านก็ลองโทรดู

ปรากฏว่าปลายสายเป็น ผญ รับ “ฮัลโหล” แบบเบาๆ คุณแจงก็ตอบไปว่า “ฮัลโหล
นุ้ยเหรอ” (ในใจคือคิดว่าเพื่อนแกล้ง) สักพัก ผญ ในสายก็เริ่มเล่านิทาน “มีครอบครัวหมี มีพ่อหมี มีลูกหมี…..” แล้วก็ตามมาด้วยเสียงไอค่อกๆแค่กๆคล้ายคนเป็นวัณโรค คุณแจงตกใจเลยรีบวางสาย รอประมาณสิบนาทีก็ยกหูโทรศัพท์ขึ้นมาฟัง ปรากฏว่า ผญ คนนั้นยังไม่วาง แมร่งเอ้ย ยังคงไอค่อกๆแค่กๆอยู่ คุณแจงเกิดความกลัวจึงดึงสายโทรศัพท์ออกแล้วไปนอน

ตอนเช้าไปโรงเรียน คุณแจงก็ได้ไปถาม นุ้ย ว่านี่มันเบอร์ใคร นุ้ยถามว่า “มีคนเล่านิทานและไอให้ฟังใช่มั้ย” คุณแจงตอบว่าใช่ นุ้ยบอกว่า “เอางี้ เย็นนี้นายไปหมู่บ้านเรา เราจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง”

ตอนสี่โมงเลิกเรียน คุณแจงปั่นจักรยานตามนุ้ยเข้าไปที่หมู่บ้านทาวน์เฮ้าส์แห่งหนึ่ง คุณแจงสังเกตเห็นว่า หมู่บ้านนี้ทำไมบ้านร้างเยอะจัง ละแวกที่มีคนอาศัยอยู่นี่ค่อนข้างน้อย นุ้ยพาขี่จักรยานจนมาถึงซอยๆหนึ่ง ซึ่งทาวน์เฮ้าส์ในซอยนี้ส่วนมากทิ้งร้างไว้ไม่มีคนอยู่

นุ้ยมาหยุดจักรยานหน้าบ้านทาวน์เฮ้าส์หลังหนึ่งในซอยนั้น คุณแจงเงยหน้ามองไปบนชั้นสอง เห็นมี ผญ คนนึงตัดผมหน้าม้า แอบมองเด็กทั้งสองอยู่ตรงผ้าม่าน “หลังนี้แหละที่เราให้นายโทรไป” นุ้ยบอก “อืม ก็ไม่เห็นมีอะไรนี่” “นายปั่นตามมาบ้านเราเถอะเราจะเล่าความจริงให้ฟัง” ด้วยความอยากรู้คุณแจงจึงรีบปั่นจักรยานตามนุ้ยกลับไปอีกซอยหนึ่งซึ่งเป็นบ้านของนุ้ยเอง

เมื่อมาถึงบ้านของนุ้ย นุ้ยเล่าให้คุณแจงฟังว่า บ้านหลังนั้นเคยมีสามีภรรยาอยู่ด้วยกัน วันนึงภรรยาเกิดท้อง แต่สามีดันเป็นหมัน จึงเป็นเหตุให้สามีปาดคอภรรยาตาย แล้ววิญญาณฝ่ายภรรยานี่เฮี้ยนมาก จนคนละแวกนั้นต้องย้ายหนีกันหมด ครั้งนึงลูกพี่ลูกน้องของนุ้ยเคยลองโทรไปบ้านนั้น ก็มีคนรับและเล่านิทานอย่างที่คุณแจงเจอมาเลย คุณแจงรู้สึกกลัวจึงบอกให้นุ้ยหยุดเล่า และพากันไปเล่นเกมในบ้านของนุ้ย

ด้วยความติดลม คุณแจงเล่นเกมจนเลยเวลามาถึง 5 ทุ่ม จึงคิดได้ว่าควรกลับบ้านเลยโทรให้พ่อมารับ แต่คุณแจงดึงสายโทรศัพท์ออกเมื่อวานและยังไม่ได้เสียบกลับคืน จึงไม่สามารถติดต่อที่บ้านได้ คุณแจงจึงขอให้นุ้ยขี่จักรยานไปส่งหน้าหมู่บ้าน แต่นุ้ยกลัวจึงไม่ไปส่ง และได้อธิบายทางออกให้คุณแจงฟัง

คุณแจงจำใจต้องรีบปั่นจักรยานออกไปคนเดียว แต่ปั่นยังไงก็หาทางออกไม่เจอ จนกระทั่งปั่นมาถึงซอนที่มีบ้านของ ผญ คนนั้น คุณแจงตัดสินใจขี่เข้าซอยไปเพราะจำได้ว่าขามามาทางผ่านนี้ น่าจะกลับทางนี้ได้ ระหว่างที่รีบขี่ผ่านนั้น สายตาเหลือบไปเห็น ผญ ไว้ผมหน้าม้า มีเลือดเปรอะจากคอลงมาที่เสื้อ ยืนมองดูคุณแจงอยู่ที่ชั้นสองของตัวบ้าน โดยมีอาการไอเหมือนสำลักเลือดตลอดเวลา

คุณแจงเห็นดังนั้นก็รีบปั่นจักรยานผ่านไป ผ่านบ้านนั้นมาสักสามหลังลองหันกลับไปมอง ก็เห็น ผญ คนเดิมชะโงกครึ่งท่อนบนออกมาจากรั้ว คุณแจงรู้สึกแข้งขาอ่อน แต่ก็พยายามรีบปั่นจักรยานไปที่ท้ายซอย พอหันกลับไปมองอีกที

คราวนี้!!!! ผญ คนเดิมออกมายืนอยู่ที่กลางถนนหน้าบ้านหลังนั้น ทำท่าเหมือนเตรียมจะวิ่งตรงเข้ามาหาคุณแจง คุณแจงร้องโวยวายและรีบปั่นจักรยานอย่างเต็มกำลัง จนสามารถออกมาจากหมู่บ้านนั้นได้ กลับถึงบ้านคุณแจงก็มีอาการจับไข้ทันที

พอถึงวันจันทร์ไปโรงเรียนคุณแจงโกรธนุ้ยมากที่ไม่ยอมมาส่ง ถึงกับชกหน้าเลยทีเดียว แต่ปัจจุบันนี้บ้านหลังนั้นได้ถูกขายไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

You might also like