ห้อง 302

เริ่องราวเกิดขึ้นที่หอพักแห่งนึง เมื่อประมาณหนึ่งปีที่ผ่านมา คุณผึ้งมีเหตุให้ต้องย้ายห้องด่วน แล้วไปเจออพาร์ทเม้นแห่งหนึ่งมีห้องว่าง แถวบางพลี สมุทรปราการ คุณผึ้งจึงได้เข้าไปดูห้อง เบอร์ห้องคือสามสองศูนย์ อยู่ห้องริมสุด สภาพห้องเก่ามาก

แล้วชั้นที่คุณผึ้งอยู่ มีคนอาศัยอยู่ประมาณสิบห้อง จากยี่สิบห้อง และห้องข้างๆห้องของคุณผึ้งจะไม่มีคนเช่าอยู่ คุณผึ้งได้ย้ายของเข้าอาศัยและจัดห้องเสร็จเรียบร้อย จนประมาณห้าทุ่ม คุณผึ้งนึกขึ้นได้ว่าลืมไหว้เจ้าที่ จึงได้จุดธูปไหว้เก้าดอก สักพักไฟดับ คุณผึ้งคิดในใจว่าไฟคงจะตก แล้วไฟมันก็ติด

คุณผึ้งผิดสังเกตุที่ธูปที่พึ่งจุดไหว้ไปเมื่อสักครู่ ตอนจุด จุดไปเก้าดอก ห้าดอกไหม้ปกติ แต่อีกสี่ดอกกลับไหม้จากตรงกลางขึ้นข้างบน ทั้งๆที่จุดจากข้างบนทั้งเก้าดอก แล้วลมพัดเข้ามาในห้องอ่อยๆ คุณผึ้งจึงคิดในใจว่า ลูกมาดีนะ ลูกมาขออาศัย

จากนั้นคุณผึ้งจึงอาบน้ำแล้วเข้านอน ตอนนอนคุณผึ้งได้เปิดประตูระเบียงและหน้าต่างบานเกล็ดเอาไว้เพราะอากาศร้อน ระหว่างที่นอนก็ได้ยินเสียงคนสวดอะไรสักอย่าง แต่ว่าดังมาก จนนอนไม่ได้

คุณผึ้งจึงได้พูดออกมาว่า ใครมาสวดบ้าอะไรตอนนี้ว๊ะ คนกำลังจะหลับจะนอน นอนไม่ได้เลยหวะ แล้วก็นอนต่อ ประมาณเที่ยงคืน คุณผึ้งรู้สึกว่ามันเย็นๆเท้า จึงหันไปดูที่ปลายเท้า ปรากฎว่า มีผู้ชาย ร่างใหญ่ เห็นเป็นเงา นั่งยองๆมองหน้าคุณผึ้ง แล้วเค้าก็เอามือทั้งสองข้างจับที่ขาของคุณผึ้ง คุณผึ้งตกใจมากและขยับตัวไม่ได้เลย คิดในใจว่ามาขออาศัยนะ ถ้าทำอะไรผิดพลาดไปก็ขอโทษขออภัยไว้ ณ ที่นี้

แต่ก็ยังขยับตัวไม่ได้ คุณผึ้งได้แต่นอนมองหน้าชายคนนั้นเฉยๆ เค้าก็จ้องมาที่หน้าคุณผึ้ง พักนึงเค้าค่อยๆคลานเข้ามาใกล้คุณผึ้ง เหมือนจะเข้ามานอนกับคุณผึ้ง คุณผึ้งไม่รู้จะทำยังไง แล้วที่คอของคุณผึ้งคล้องพระอยู่ คุณผึ้งจึงขอให้ช่วย แต่เงานั้นก็ยังค่อยๆคลานเข้ามา พักนึงเสียงประตูหลังห้องมันตีกลับมาปิดเองดัง ปั้ง คุณผึ้งก็เริ่มขยับตัวได้ แล้วเค้าก็หายไป แต่มันแปลกตรงที่ว่า ลมไม่ได้พัด แล้วด้านหลังประตูมันจะมีตัวล็อกประตูไม่ให้ประตูมันตีกลับ แล้วประตูมันปิดเองได้ยังไง

หลังจากที่คุณผึ้งขยับตัวได้ จึงรีบลุกขึ้นมาจับพระ แล้วหันไปมองที่ประตูหลัง เงานั้นยืนอยู่หน้าประตูแล้วมองมาทางคุณผึ้ง คุณผึ้งรีบจับพระแล้วคิดในใจว่า หนูขอโทษ ถ้าหนูทำอะไรผิดไปหรือพูดอะไรที่มันไม่ดี สักพักนึงเงานั้นก็หายไป เสียงลมพัดที่หลังห้องดัง หวีดหวิว น่าขนลุก คุณผึ้งคิดในใจว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้จะทำบุญไปให้ แล้วก็ไม่ได้นอนต่อทั้งคืน

เหตุการณ์นี้คือคืนแรกที่เข้าพัก วันต่อมา คุณผึ้งจึงปิดประตูและหน้าต่างทุกบาน และซื้อพวงมาลัยมาไหว้ แล้วตอนกลางคืน คุณผึ้งก็เข้านอนปกติ ได้ยินเสียง ปึ้งปั้งๆ มาจากด้านบน อีกสักพักต่อมา เสียงเหมือนของหล่น จนคุณผึ้งสะดุ้งตื่น และรู้สึกว่าทำไมมันเหมือนมีคนมานอนข้างๆ แล้วเค้าก็เข้ามากอดคุณผึ้ง คุณผึ้งคิดในใจว่าแบบนี้มันอยู่ไม่ได้แล้ว

เช้ามาคุณผึ้งรีบย้ายออกไปห้องใหม่ทันที แต่ก็ยังเจออยู่เหมือนเดิม เลยลองถามป้าคนที่ดูแลตึกอยู่ว่า ห้องนั้นมีอะไรหรือป่าว ป้าตอบกลับมาว่ามันก็มีทุกห้องแหละ จะเอาอะไรมากมาย อพาร์ทเม้นเก่าๆ คุณผึ้งได้ยินแบบนั้นจึงรีบย้ายออกทันที และนี่ก็คือเรื่องราวทั้งหมด

You might also like