ครั้งเดียวก็เกินพอ

น้องคุณจิได้เล่าเรื่องนี้ให้คุณจิฟังว่า ในช่วงสี่ปีที่แล้ว คุณจิได้พาน้องของแฟนไปชัยภูมิ ซึ่งเป็นบ้านของคุณจิเอง โดยมีแฟนของคุณจิไปด้วย แต่เนื่องจากเป็นครอบครัวใหญ่ ที่พักจึงไม่พอ

น้องจึงอาสาไปนอนโรงแรม แต่มีเพื่อนชายไปพักอยู่ด้วยคนนึง ตอนที่น้องเปิดประตูเข้าไปในห้องพัก จะได้กลิ่นสาบสางแรงมาก น้องได้ถามเพื่อนว่าได้กลิ่นมั้ย แต่เพื่อนกลับไม่ได้กลิ่น น้องคิดในใจว่าสงสัยจะเจอคนเดียวแน่

น้องจึงเดินไปนั่งที่ม้านั่งติดหน้าต่าง โดยลักษณะม้านั่งจะตั้งตรงหน้าต่างพอดี อีกฝากนึงของหน้าต่างจะไม่มีระเบียง มีคอมแอร์ถูกยึดติดกับกำแพง น้องบอกว่าหางตาเห็นเหมือนหัวผู้หญิงตั้งอยู่บนคอมแอร์ น้องตกใจมาก ตัวแข็งทื่อ ลุกไม่ขึ้น ในใจคิดปลอบใจตัวเองว่าสงสัยเป็นผู้หญิงมายืนที่ขอบตึก แต่มาคิดดูอีกที มันยืนไม่ได้ ซักพักหัวนั้นก็หายไป น้องโล่งใจมาก

คิดในใจว่าจะเอาไงดี นี่ก็ดึกมากแล้ว เลยจะอาบน้ำก่อน พอเดินไปถึงขอบประตูห้องน้ำ ฝักบัวกลับเปิดขึ้นมาเอง น้องบอกว่าเอาแล้ววว ขนาดจะอาบน้ำยังเปิดฝักบัวให้เลย อะไรมันจะขนาดนี้ แต่พอน้องอุทานจบ น้ำมันก็หยุดไหลของมันเอง น้องทำใจดีสู้เสือ คิดว่าไม่อาบมันแล้วน้ำอะ ไม่ได้นอนก็ช่างหัวมัน

แล้วทีนี้ยิ่งป่วนหนักกว่าเดิม พอเดินเข้าไปหาชักโครก แต่ชักโครกกลับกดเอง น้องจึงให้เพื่อนลงไปซื้อเบียร์ขึ้นมากิน เพื่อย้อมใจกันถึงเช้า ตอนเช้ามืด น้องลงมาจะเอารถไปรับคุณจิ ยามประจำโรงแรมทักว่า เจออะไรมั้ย น้องตอบแบบฉุนๆว่า ไม่ได้นอนทั้งคืนเลย ยามก็หัวเราะ

พอกลับไปถึงบ้านที่คุณจิพักอยู่ พี่เขยถามว่านอนโรงแรมที่ไหนกันมา น้องก็บอกว่าโรงแรม…แล้วเล่าเหตุการณ์ให้ฟัง และถามว่าที่นั่นมีประวัติอะไรมั้ยเนี่ย น้าเขยตอบว่ามีสิ เคยมีนักเรียนผู้หญิงฆ่าตัวตายในห้องน้ำ เจตนาแบบเช่าห้องเพื่อไปฆ่าตัวตายเลย อาจจะผิดหวังอะไรซักอย่าง และนี่ก็คือเรื่องราวทั้งหมด

You might also like