ห้องที่ไม่คอยเปิด

บริษัทของคุณต้อมจัดพาพนักงานพักผ่อนประจำปี โดยได้จัดเตรียมจองพักที่รีสอร์ทแห่งหนึ่ง ใน จ.นครนายก ลักษณะเป็นบ้านหลังใหญ่ไม้สักทั้งหลัง 2ชั้น แบ่งเป็นห้องหลายๆห้อง สวยงามมาก พอไปถึงก็จัดแจงห้องหับ แบ่งชายๆ หญิงๆ ครอบครัวแต่ละครอบครัวกันไป ตามความเหมาะสม แต่จำนวนคนที่ไป มีมากกว่าจำนวนห้อง ราว ๆ 30กว่าคน จึงไม่พอจะเปิดหลังใหม่ก็ไม่โอเค เพราะเกินมาแค่ คน สองคนแค่นั้น แต่ว่าจะมีอยู่ห้องหนึ่งที่นาน ๆ เขาจะเปิดใช้แขกพักสักที นอกเสียจากว่าห้องจะไม่พอจริง ๆ หรือเหตุสุดวิสัย จะไม่เปิดห้องนั้นให้ใช้เด็ดขาด เเม่บ้านจึงมาเปิดห้องนี้เป็นห้องที่สวย น่าอยู่มากด้วยไม่ค่อยมีใครใช้เลย มีน้องผู้หญิงคนหนึ่งก็บอกว่าจะเอาห้อง จะยังไงๆก็จะเอา ส่วนพวกผู้ชายที่ยังไม่มีห้องก็ขอ น้องก็พูดว่าจะมานอนห้องเดียวกันก็ได้ แต่ก็ไม่มีใครกล้า น้องผู้หญิงคนนี้ก็เลยได้นอนห้องนี้คนเดียวไปเลย หลังจากแบ่งห้องกันเสร็จแล้วก็แยกแยะย้ายกันไปเที่ยว ทำกิจกรรมกัน ตามทริปทัวร์ ช่วงจังหวะที่กำลังพักกินข้าวกัน จะมีป้าคนหนึ่งซึ่งทำงานเป็นแม่บ้านในบริษัทของคุณต้อม ขึ้นไปเอาของบนห้องของแก แกสังเกตเห็นว่ามีคนนั่งแต่งตัว นั่งหวีผมอยุ่ในห้องๆนั้น ป้าคนนั้นก็เลยมาถามคุณต้อมว่าห้องนั้นเปนห้องของใคร คุณต้อมก็บอกว่า อ๋อ..เป็นของเด็กคนนั้นไง คุณต้อมก็ชี้ให้ป้าดูว่าคนไหน แต่ป้าก็เอ๊ะใจว่าใช่หรอ ถ้าเด็กผู้หญิงอยู่ตรงนี้แล้วใครอยู่ในห้อง

ตอนนั้นก็ไม่มีใครใส่ใจก็ปล่อยผ่านไป ก็มีงานเลี้ยงกินดื่มกันจนถึงเวลาเที่ยงคืนต้องหยุดกิจกรรมทั้งหมดเพราะเป็นกฏของรีสอร์ท ทุกคนก็เข้านอน ประมาณเวลาตี1 -ตี2 น้องผู้หญิงที่อยู่ห้องนั้นก็กรีดร้องดังลั่นรีสอร์ท คนที่ยังไม่นอนก็วิ่งเข้าไปดูในห้อง น้องผญ. ก็ไม่หยุดร้อง จึงพาน้องออกมาจากห้อง พอออกมาจากห้องได้น้องผญ. ก็ทรุดนั่งลงกับพื้น แต่บางคนก็สังเกตว่าน้องคนนี้แกล้งหรือเปล่า เพราะน้องค่อนข้างชอบเรียกร้องความสนใจ ก็ยังไม่มีใครเชื่อสนิทใจ พอดูกันไปสักพักประมาณ 10 นาที น้องก็ไม่หยุดร้องไห้เสียที พอลองสังเกตดีๆ ปรากฏหน้าของน้องมีรอยช้ำเหมือนคนโดนต่อยโดนตบ และที่คอก็มีรอยจ้ำสีแดงเหมือนมีคนมาบีบคอ หัวของน้องก็โยกตลอดเวลา เพื่อนๆ ของน้องผญ.ถามว่าเป็นไรๆ ก็ไม่ตอบเอาแต่ร้องไห้อย่างเดียว

ระหว่างนั้นคุณต้อมก็หันไปเห็นป้าที่เคยขึ้นมาเจอว่ามีคนอยู่ในห้อง แกยืนนิ่ง น้ำตาไหล ยกมือไหว้ คุณต้อมเห็นท่าไม่ดี ก็จะพาน้องผญ. ไปส่งโรงพยาบาลอาจจะแพ้เหล้าหรืออะไรสักอย่างแน่เลย จากนั้นคุณต้อมก็ลงไปตามแม่บ้านที่เป็นคนเปิดห้องให้ในตอนแรก แม่บ้านกำลังทำงานหุงข้าวอยุ่ในตอนนั้น คุณต้อมก็บอกว่า ‘น้องผญ.ที่อยุ่ในห้องนั้นอ่ะ เปนไรไม่รุ้’ ยังไม่ทันที่พูดจบป้าแม่บ้านก็รีบวิ่งขึ้นไปชั้นบน แต่ไม่ได้วิ่งเข้าไปดูน้องคนนั้น แต่วิ่งฝ่ากลุ่มคนเข้าไปในห้อง แล้วมองซ้ายมองขวา สำรวจรอบๆห้อง คุณต้อมกับเพื่อนก็รีบวิ่งตามไปดูทันที จนแม่บ้านก้มหยิบจานใบหนึ่งที่วางหรืออาจหล่นข้างเตียง นอกจากจานแล้วจะมีดอกไม้ ธูป เทียน แล้วก็ตุ๊กตาหุ่นปั้นมีผ้าพันรอบๆตัวหุ่น แกก็เก็บขึ้นมาวางบนที่นอน แต่ไม่ไว้บนชั้นข้างบนที่น่าจะเคยวางจานใบนี้ไว้ จากนั้นแกก็หยิบธูปที่มีอยู่ในห้องแล้วก็จุด แล้วก็สวดเป็นภาษาที่ไม่รู้จ้ก ฟังแล้วรู้สึกหลอนมากเหมือนคนที่เขาเล่นคุณไสยอย่างไงอย่างนั้น พอสวดเสร็จแล้วปักธูป น้องผญ.ก็หยุดร้องเหลือแต่สะอึกสะอื้น แล้วแม่บ้านก็เดินออกมาจากห้อง แกก็บอกกับทุกคนว่า “ถ้าไม่อยากให้เด็กนี้ตาย..ให้พาออกจากบ้านหลังนี้” แล้วก็ค่อย ๆ เดินออกไป ทุกคนก็งงมาก

ป้าที่มากับทัวร์ยกมือพนมบอก ใครก็ได้พามันไปทีเถอะ พาออกไปเลย หัวหน้าก็เลยตัดสินใจพาออกไป เพราะตอนขามาหัวหน้าเอารถส่วนตัวมาเอง ไม่ได้นั่งรถทัวร์กับคนอื่น ก็เลยพาน้องผญ.กลับกทม.ตอนนั้นเลย และก็ขับรถมาที่นครนายกอีกเพื่อเก็บของ ณ . ตอนที่พาน้องออกไปแล้ว ต่างคนก็แทบจะไม่มีใครนอน นอกจากพวกที่เมา ก็นั่งเม้า ๆกัน คุณต้อมก็เลยเดินเข้าไปถามป้าว่าเมื่อกี้อะไร ทำไมต้องร้องไห้ด้วย แกก็พูดพร้อมสะอื้นไปด้วยว่า ไม่มีใครเห็นกันเลยหรอ…มันจะตายแล้วนะ เด็กคนนั้นน่ะ

คุณต้อมก็ตกใจ ทำไมมันเป็นอะไร
ป้าก็เล่าให้ฟังว่า..เขาจะเอาให้ตายเลย ผู้หญิงหน้าขาวๆ สวมชุดเหมือนชุดเหนือสมัยก่อน มีปิ่นปักผมอันใหญ่ ๆ ทั้งกระชาก ทั้งตบ ทั้งหัว แต่ว่าหันหน้ามามองป้าตลอด และก็ยิ้มสะใจมาก ป้าตกใจกลัวมากก็เลยพนมมือ จังหวะนั้นบนเพดานจะมีข้อง(ที่ชาวนาเอาไว้จับปู ปลากัน เรียกไม่ถูกเหมือนกัน) ความยาวประมาณหมอนข้าง2-3 อันมัดรวมกันก็ตกลงมา แล้วจังหวะที่ตกลงมาป้าก็เลยฉี่ราดเลยร้องไห้เสียงเบาๆ ไมมีใครสังเกตเพราะทุกคนก็สนใจน้องผญ.คนนั้นอยู่ ภาพที่แกเห็นคือผู้หญิงคนนั้นคลานปีนกำแพงขึ้นไปบนเพดานอยู่ตรงกับหัวน้องผญ.พอดีปล่อยก็ตัวให้ตกลงมา เลือดท่วมเต็มไปหมด

พอเช้าทุกคนเก็บสัมภาระเตรียมจะกลับกทม. กัน ส่วนสัมภาระของน้องผญ.คนนั้น ไม่มีใครกล้าเข้าไปเก็บคนเดียวในห้องนั้นคนเดียว เพื่อนของน้องก็พากันเข้าไปหลายคน พอเปิดประตูเข้าไป ยังไม่ก้าวเข้าห้อง กระเป๋าตกลงมาซิปแตก ข้าวของกระจายเต็มห้อง แล้วของที่อยู่ในกระเป๋าจะมีผ้าอนามัย กกน. แล้วน้องผญ.คนนั้นก็แขวนเอาไว้ข้างบน แล้วชั้นที่เขาวางจาน วางดอกไม้ ก็เอาชุดชั้นใน ไปวางเอาไว้
คนที่เข้าไปเก็บของก็ได้เสียงเเว่วๆ พูดว่า “จะลอง..หรอ” นี่อาจเป็นสาเหตุที่น้องผญ.คนนั้นต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ เพราะเป็นห้องที่ไม่ค่อยเปิด

You might also like